Četrdeset osam pari nogu, a jedan otkucaj srca

Naš novinski članak možete pročitati i na mađarskom jeziku.

Mamutska i Veteranska stopala su večeras igrala zajedno sa mladima iz grupa „The Gang”, „Zizz” i „Alpha”, koje predstavljaju date generacije, na sceni Novosadskog pozorišta. Četrdeset osam – profesionalnih glumaca, bivših članova ekipe, kao i mladih, tinejdžera i dece – glumaca đačke scene zajedno su proslavili da su pre trideset godina tri osnivača, Iren Abraham, Valerija Juhas i Marta Klem, došle na ideju da mlade ljude iz Novog Sada i okoline uključe u pozorišni život. Među njima je od početka bila i Terezija Figura, koja je u to vreme, kao studentkinja prve godine Akademije umetnosti, upala u ovu inicijativu koja je od tada obrazovala i oblikovala više generacija.

Zia, kako je zovu svi bivši i sadašnji članovi đačke scene, nastavlja da oblikuje sudbinu ove zajednice sa nepokolebljivim entuzijazmom: u nedelju uveče, kao „svačija majka”, zahvalila se svima koji su doprineli njihovom radu tokom protekle tri decenije na podršci.

Bivši i sadašnji članovi đačke scene „Šarene iskrice” zahvalili su se na podršci Kulturnog saveza vojvođanskih Mađara zlatnom plaketom. Aron Sutuš, predsednik saveza, opisao je ovu zajednicu kao čuvara i graditelja nacionalne zajednica, koja je oblikovala sudbinu više od 800 dece i mladih u proteklim decenijama. Akoš Hajvert, član izvršnog odbora Nacionalnog saveta mađarske nacionalne manjine zadužen za kulturu, takođe je pohvalio značaj đačke scene „Šarene iskrice”: poželeo je ansamblu i njegovim rukovodiocima istu nepokolebljivu veru sa kojom su i do sada izdržali i za ubuduće. Glumci đačke scene takođe su se zahvalili nacionalnom savetu na dugogodišnjoj podršci jednom plaketom, kao i što su se zahvalili i udruženju prijatelja Vojvodine, kao i građanskoj grupi „Telepi Care” na njihovim doprinosima ove godine. Novosadskom pozorištu su se takođe zahvalili svi koji su proteklih meseci pripremali 30. jubilarnu proslavu kao instituciji koja je obezbedila dom za scenu.

Za premijeru predstave „Generacije” karte su se razgrabile pre nekoliko nedelja, ali ni za sutrašnju reprizu u glavnoj sali nije bilo praznih mesta. Sa dobrim razlogom, jer je plesnu produkciju na scenu postavio Zoltan Puškaš, koji već režira svoju treću predstavu na đačkoj sceni. Njegovo iskustvo je potvrđeno na premijeri, kojom se pre svega pozabavio izazovom naracije priče bez teksta, samo kroz pokret. U predstavu je prokrijumčario i ironiju i humor, pomoću kojih je publika mogla da oseti razlike među generacijama u nizu muzičkih segmenata. Veliku ulogu u tome su odigrali i kompozitori David Klem i Ervin Ereš, koji su majstorski uklopili pank folk, dabstep ili rok u džezerski, brodvejski zvuk koji je korišćen kao muzička podloga, dok su, prilagođavajući se generacijama, preneli osećaj nedostatka komunikacije uz sajlent disko, na primer. Narativne koreografije sa ekipama izradila je Ildiko Đeneš, koja je došla iz Budimpešte.

Zija je s pravom mogla biti ponosna na bivše i sadašnje članove, koji, prema njenim rečima, i dalje smatraju da je najvažnije u radu đačke scene to što članovima pruža mogućnost za introspekciju i samoizražavanje. „Ovo smatram za najvredniju stvar iz proteklih trideset godina, jer se svaka generacija vraća na ovo: kasnije mi kažu koliko im je značilo to što su mogli da diskutuju i izgovore stvari”, potvrdila je Zija osnovni princip đačke scene.

Ubeđenje koje živi u njima već tri decenije bilo je opipljivo u svakom otkucaju srca i lupkanju nogama na premijeri „Generacije”. A sutra će glumci đačke scene ponoviti isto to u reprizi predstave koja počinje u 19 časova.