...Korenito novu vladajuću partijsku strukturu koja je nakon nedeljnih lokalnih izbora uspostavljena u Bečeju u značajnoj su meri mađarski glasovi mogli da uobliče takvom kakva je postala, jer su u odnosu na izbore iz 2008. mađarske stranke izgubile 2012 birača. Mađarska koalicija je u januaru 2008. raspolagala sa 13 mandata, od toga Savez vojvođanskih Mađara sa 6, Demokratska zajednica vojvođanskih Mađara 5, a Demokratskoj stranci vojvođanskih Mađara pripala su 2 mandata, ali je DZVM docnije istupio iz koalicije. Te 2008. godine Mađarska koalicija je sakupila 6366 glasova, SVM ovog puta 3049, DSVM 467, a DZVM 302. Pokret mađarske nade osvojio je 345, a Građanski savez Mađara 191 glas. Ukoliko saberemo glasove date mađarskim strankama, postaje nedvosmisleno: ukoliko se okupe u koaliciju, lako osvajaju 11 mandata u lokalnom parlamentu, ali i broj glasova datih za pojedinačne kandidate mađarskih stranaka na pokrajinskim izborima koji je veći od pet hiljada, uveliko bi premašio 3382 glasa Slobodana Zlokolice (DS) i 2881 glas Vuka Radojevića (SNS) koji idu u drugi krug.
Premda bečejski rezultat SVM-a može, sam po sebi, da bude zabeležen čak i kao uspeh, budući da su tokom četiri godine u Mađarskoj koaliciji bili prisutni sa šest osoba, neskrivena očekivanja su bila daleko od ovoga. Demokratska stranka je čak i u pretežno Mađarima naseljenom Bačkom Petrovom Selu i Drljanu požnjela više glasova od SVM-a: dok DS jetokom kampanje u obližnjim i naseljima uz veliku paradu prosipao pred seoski narod opsenarske obnove i otvaranja koja zahtevaju malu investiciju, ali su opipljivi, dotle je SVM u ring ušao sa lepo zvučećim obećanjem o projektu banje, sa par tribina i bušenjem arteskog bunara u bečejskom Donjem gradu koje je gasom i peskom krahiralo. O proteklim ostvarenjima koalicionih partnera koji su sarađivali u stalnoj napetosti i o programskim planovima za sledeći ciklus kazali su malo toga suštinskog, a DS je tim više energije ulagala u kompromitovanje ličnosti predsednika opštine, čime je SVM po pravilu pritešnjen u odbrambeni stav. Delu mađarskih birača dosadilo je ovo stalno režanje, a drugi deo je, po svemu sudeći, mislio da mu je za boljitak potrebna takva lokalna vlast koja energičnije radi za ekonomski uspon, ublažavanje nezaposlenosti i razvoj infrastrukture i zato su jednostavno smenili dosadašnje čelnike. Igranje na mađarsku kartu, jednostavno, nije bilo dovoljno za pobedu – navodi se, pored ostalog, u komentaru „Mađar so“-a.
