Moskva ne čeka. Čim je čula da su lideri G7 grupe, koja okuplja sedam najrazvijenijih zemalja sveta, na svom sastanku tokom prošle nedelje najavili produžetak i eventualno pooštravanje sankcija Rusiji, odmah je najavila protivnapad.
Time je istovremeno dala i signal da odbija uslove koje je Zapad na samitu postavio. Lideri G7 grupe su poručili da će povući kaznene mere ako Rusija ispuni zahteve Sjedinjenih Američkih Država i Evropske Unije i ako ispoštuje suverenitet Ukrajine, odnosno, ako ispuni svoje obaveze koje proizilaze iz sporazuma sklopljenog u Minsku.
Premijer Rusije, Dmitrij Medvedev, je umesto pristanka najavio protivmere protiv država koje su uvele sankcije Moskvi. Rekao je da su započele pripreme za produžetak ruskih kaznenih mera. Prema planovima rok važenja odredbi, koje ističu početkom avgusta, embargo na izvoz hrane, će produžiti do kraja 2017. godine. Embargo se odnosi na SAD, na članice EU, kao i na Albaniju, Australiju, Island, Kanadu, Lihtenštajn, Norvešku, Crnu Goru i Ukrajinu.
U Moskvi se procenjuje da zabrana na izvoz hrane u Rusiju, koja važi od avgusta 2014. godine, je do sada nanela ukupnu štetu od 9,3 milijardi dolara zapadnim državama, prvenstveno članicama EU. Samo prošle godine je za 29 procenata smanjen izvoz hrane iz EU u Rusiju. Prema podacima Svetske Banke zbog sankcija je dovedeno u opasnost 130 hiljada radnih mesta širom Evrope.
U poslednje vreme je u Evropskoj Uniji sve više onih koji zahtevaju ukidanje sankcija, koje nanose velike štete poljoprivredi. Nastavku kaznene politike se najviše protive Grci, Italijani, Austrijanci i Mađari, ali se sankcije ne sviđaju ni nemačkim, kao ni francuskim poslovnim krugovima.
Poljaci i baltičke države i dalje podržavaju sankcije. Brisel daje pravo njima, i u julu želi da produži sankcije.
Trgovina Evropske Unije sa Rusijom je 2013. godine iznosila 326,5 milijardi evra, ali nakon pooštravanja je iz Moskve, 2015. godine, jedva stizalo 210 milijardi. Trgovački saldo SAD i Rusije je sa 38,2 milijarde dolara spao na svega 23,6 milijardi u istom periodu. Unija je dakle prošla mnogo gore nego Amerika.
Vašington i Brisel pokušavaju sa usaglašenim privrednim kaznenim merama da nateraju Moskvu da prekine svoju politiku prema Ukrajini, odnosno da prekine sa ugrožavanjem teritorije i suvereniteta susedne države. Sankcije ugrožavaju i ostale članove ruske političke elite, finansijski i energetski sektor, kao i vojnu industriju.
Kremlj do sada nije menjao svoju politiku prema Ukrajini, a sankcije smatra neprijateljskim gestom i odgovara istom merom. Uzajamno, tvrdokorni stavovi su doveli do trgovinskog rata između dve strane, čiji se završetak još ne da naslutiti.
