Smrt Save Babića predstavlja veliki gubitak kako za srpsku, tako i za mađarsku književnu kulturu. Otišao je iz naših redova onaj književni prevodilac, autor studija i eseja, koji je ceo svoj život stavio u službu mađarske književnosti, sa plemenitom namerom da srpsku kulturu upozna sa mađarskom književnošću i kulturom i to sledstveno poštovanju i ljubavi koje je gajio prema mađarskoj književnosti –piše, pored ostalog, dr Janoš Banjai u tekstu kojeg povodom smrti književnika, književnog prevodioca i penzionisanog profesora univerziteta Save Babića potpisuje u „Mađar so“-u.
Teško bi bilo navesti imena svih onih čija je dela preneo na srpski jezik, i pri tome nije birao i osećao se isto tako pozvanim za prevođenje dela koja spadaju u književnu tradiciju, koliko i moderne mađarske književnosti, čak i značajnih dela najnovije mađarske književnosti – predočio je Banjai, navodeći da je Babić prevodio i Petefija, Madača, Krudija i Kostolanjija, Gezu Čata, Tibora Čereša, Đerđa Lukača, Adama Bodora, Petera Esterhazija, Mikoša Hubaija, Arpada Genca, kao što su još i mnogi drugi, zahvaljujući Savi Babiću progovorili srpski. –Ali, njegova istinska ljubav iskazana je prema Beli Hamvašu, čija je sva dostupna dela preveo na srpski jezik, stvorivši pravi Hamvašev kult u srpskoj književnoj kulturi. Iz njegovih rukopisa prevodio je i takva dela koja do trenutka prevođenja nisu štampana na mađarskom jeziku. Zadatak književne sociologije je da istraži zbog čega je delo Bele Hamvaša naišlo na toliki odjek ne samo u srpskoj književnoj kulturi, nego i uopšte u srpskoj kulturi. Mnogi se danas pozivaju na Hamvaša, mnogi ga citiraju, više njih nego što je onih koji danas to čine u mađarskoj kulturi – stoji, pored ostalog, u tekstu Janoša Banjaija.
Sedamdesetosmogodišnji književnik i književni prevodilac Sava Babić preminuo je u petak, 23.novembra u Beogradu. Bio je osnivač Katedre za mađarski jezik i književnost na Univerzitetu u Beogradu 1993. na čijem je čelu bio sve do svog penzionisanja 1999.godine. Poslednje nedelje oktobra ove godine, i pored teške bolesti, prihvatio je poziv i uzeo učešća na Sajmu knjiga u Beogradu, na kojem je počasni gost bila Mađarska.
